Energija biomase

Sve zelene biljke imaju sposobnost da energiju sunca pomoću procesa fotosinteze pretvaraju u hemijsku energiju, te je na taj način skladište u obliku hemijskih spojeva. Tada biljke u sravti deluju kao solarni kolektori.

Fotosinteza se odvija u svim zelenim delovima biljke, najviše u lišću i stablu kod zeljastih biljaka. Za proces fotosinteze potrebni su: svetlosna energija, horofil (spoj koji se nalazi u zelenim dijelovima biljke), voda i ugljen dioksid. Za vreme dok je biljka izložena na svetlosti, apsorbuje ugljen dioksid iz atmosfere i vodu iz tla te sintezira šećer glukozu a ispušta višak kiseonika. Proces fotosinteze je ono što omogućuje biljci da raste i živi.

U drvetu je većina sunčeve energije "pohranjena" u obliku celuloze - hemijskog spoja koji sačinjava većinu ukupne mase suvog drveta. Po sastavu celuloza je zapravo dugački lanac molekula glukoze nastalih fotosintezom. Kada drvo sagoreva dolazi do hemijske reakcije koja je upravo suprotna fotosintezi. Sagorevajem se troši kiseonik iz atmosfere, a nastaje ugljen dioksid, uz oslobađanje energije koja je bila zarobljena u ovim spojevima u obliku vatre.

Najprimitivniji i najstariji način korištenja energije biomase je upravo sagorevanje drveta. Ovaj princip su poznavali još pećinski ljudi. Do pojave ugljena i nafte sva potrošnja energije na Zemlji bila je zasnovana na obnovljivom izvoru energije - biomasi drveta.